Columns

eerdere columns


Guido Nijssen en Hans van Swoll schrijven voor Goed Uit Eten maandelijks een column.

Hans van Swoll is werkzaam als restaurant recensent voor Wegener dagbladen Gelderland/ Overijssel

De beste zakkenwasser van Nederland

Hans van Swoll

  U bent vast wel bekend met het fenomeen jaarprijs. Arafat krijgt de Nobelprijs voor de Vrede, Van den Hoogenband wordt uitgeroepen tot Sportman van het Jaar, Auto XYZ benoemd tot Auto van het Jaar. Zo winnen Jantje, Pietje en Klaasje Televizierringen, Nipkovschijven, Oscars, Grammy's, MTV-Awards, Edisons, Gouden Beren en AKO-literatuurprijzen. Je kan het zo gek niet bedenken of het is er, want ijdelheid, oh ijdelheid, uw naam is mens.
Inmiddels kennen we prijzen voor de beste luchthaven, de beste buur en hangt er bij McDonald's een foto van dé werknemer van de maand. Als we niet oppassen komen er jaarprijzen voor de beste huisarts, de beste gemeente-ambtenaar van volkshuisvesting en de beste fietsenstalling van Limburg. Lust je nog peultjes?
Ook de horeca ontkomt niet aan de gekte. Zo kennen we inmiddels jaarprijzen voor het beste broodje, de beste wijnkaart en jawel, het beste restaurant van Nederland. Kan het nog onzinniger? Wat moet ik, vraag ik u, met deze door een handvol mensen in duistere achterkamertjes bekokstoofde 'wijsheid'? Hebben we er niet meer aan als we de zaak eens omdraaien? Prijzen voor de slechtste vult-u-zelf-maar-in. De slechts geklede man is er al, nu de rest nog.
Maar het kan altijd nog gekker. In de week van 16 april zie ik op de kwelbuis schokkend nieuws. Er blijkt een jaarprijs te bestaan voor de beste culinair journalist van Nederland, de Wina-Bornprijs. En dat nu wist ik niet. Om voor deze prijs in aanmerking te komen moet je niet alleen vakkundig zijn, maar ook veelzijdig en uitsluitend als zodanig werkzaam. Dus geen geschnabbel.
Schokkender is echter dat hij dit jaar níet uitgereikt gaat worden. Dat zei de voorzitter van de jury persoonlijk. Op de televisie. Met een ernstig gezicht. En het werd nog uitgezonden ook. Hoe bedoel je wereldnieuws?
De jury kan de prijs dit jaar niet uitreiken omdat ze geen culi journalist hebben gevonden, die aan hun strenge voorwaarden voldoet. Zo, dát is nog eens je rug recht houden als jury. Daar kunnen Jan de Wit en Jan van Schaffelaar nog iets van leren. Niks knieval voor de commercie. Niks concessie aan de kwaliteit.
Sinds 1995, de geboorte van dit hersenspinsel, hebben vijf gelauwerden deze uiterst obscure Wina-Bornprijs ontvangen. Het zijn: Ton Borghouts (1996), Onno Kleyn (1997), Joep Habets (1998), Hubrecht Duijker (1999) en Mac van Dinther (2000).
Voor u, geïnteresseerd culi consument, uiteraard gesneden koek, maar u mist ongetwijfeld Hans van Swoll (Zwolse Crt), Johannes van Dam (Parool), Ton de Zeeuw (Telegraaf). Net niet goed genoeg zeker?
Tot die 16e april was ik gelukkig en tevrêe, immers in volstrekte onkunde over het bestaan van de prijs. Wie de jury benoemde? Ik wist het niet. Wat de prijs naast de eretitel inhield? Ik was er onkundig van. Wat de reglementen waren? Ik tastte in het duister. Maar nu weet ik één ding wél heel zeker: ik wil een titel. Al is het voor de slechtste culinair journalist. U denkt toch niet dat ik straks de enige Nederlander ben die nog nooit een prijs heeft gekregen? Dus mensen stem op mij, schrijf en mail naar:
Wina-Bornprijs '2001'
p/a SVH
Postbus 139
2700 AC Zoetermeer
info@svh.nl.
Wel vraag ik me drie dingen af. Ten eerste: hoeveel culinair journalisten zijn er dan helemaal in dit gigantisch grote Nederland, die aan genoemde randvoorwaarden voldoen? Ten tweede: waarom mag je wel een paar keer achter elkaar wereldkampioen schaatsen worden, maar niet culinair journalist van het jaar? Of leveren culinair journalisten slechts één jaar een prestatie? En ten derde: waarom zou je veelzijdig moeten zijn? Je hebt toch ook gespecialiseerde oorlogscorrespondenten en roddeljournalisten? Alle vragen goed? Dan spreken we elkaar in de volgende ronde, enne niet vergeten te mailen. OK?
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Recept v/d maand

Tajine d’agneau aux abricots et pruneaux
Tajine is een Marokkaanse stoofschotel en ontleent zijn naam aan de aardewerken schaal met puntige deksel waarin hij wordt bereid.

Boek v/d maand

Nobody does it better… Koken als een Française
Koken als een Française


 
Viewable With Any Browser