 home Global Poll voor het meten van meningen  |
 Columns eerdere columns Guido Nijssen en Hans van Swoll schrijven voor Goed Uit Eten maandelijks een column. Hans van Swoll is werkzaam als restaurant recensent voor Wegener dagbladen Gelderland/ Overijssel |
Goede voornemensHans van Swoll |
| Zondagavond en oudejaarsdag zijn de momenten om jezelf iets voor te nemen. Veelal moet dat tot iets goeds leiden, vandaar dat zulke vastberadenheid goede voornemens heten. Omdat ze in werkelijkheid meestal geen resultaat boeken is er een chagrijnig spreekwoord dat zegt dat de weg naar de hel geplaveid is met goede voornemens. Nou ja, ik probeer het toch maar, omdat het deze keer niet gaat om mijn eigen voornemens, maar om die van u, als gast, of van u, als horecaman of -vrouw die het de gast naar de zin wil maken. Dat praat voor mij natuurlijk een stuk makkelijker. De goede voornemens die ik voor u, als consument van goeduiteten restaurants, in gedachten heb zijn: De goede voornemens die u, als consument van goeduiteten restaurants, naar mijn mening zou moeten hebben zijn: Ik kom op tijd als ik gereserveerd heb, ik heb per slot van rekening een afspraak gemaakt. Wordt het wat later dan meld ik dat meteen. Ik vind het namelijk zelf ook vervelend als mijn garage of mijn bank zich niet aan zijn afspraken houdt. Ik bel altijd een gereserveerde tafel af als ik onverhoopt verhinderd mocht zijn. Anders zit de restaurateur misschien met de schade van een lege plek. Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat dan ook een ander niet. Omgekeerd zou ik ook niet blij zijn als de restaurateur mijn tafeltje verkoopt, omdat ik vijf minuten te laat ben. Ik onthoud voortaan wat ik heb besteld. Want vooral bij grotere tafels is het uitermate vermoeiend voor de bediening, als ze de hele tafel moeten rondzeulen om te vragen wie de 'T-bone extra doorbakken' heeft besteld. Ik mopper niet op de bediening, als er iets niet in orde is met mijn eten. Voor de kwaliteit van mijn eten is de kok verantwoordelijk en de bediening is slechts de brenger van het slechte nieuws. Ik zet mijn mobieltje op trilfunctie of ik zet hem af. Iemand kan zich aan mijn beltoon ergeren, hoe leuk ik hem ook vind. Ik voer GSM-gesprekken niet aan mijn tafeltje, maar loop even naar de hal. Ik houd mijn kinderen in bedwang. Geen geschreeuw, geen geren, dat mag maandag weer, op het schoolplein. Mijn buren aan een ander tafeltje hebben namelijk wél een oppas gehuurd en die worden anders dubbel gedupeerd: geld voor de oppas en nog geen rustige avond. Als ik wil roken, kijk ik eerst om me heen. Zit ik in het 'rokerscompartiment'? Zitten er al meer mensen te roken? Zo niet, dan wacht ik even, of vraag aan de tafeltjes om mij heen of ze er bezwaar tegen hebben dat ik rook. Ik ben extra attent als het om mijn sigaar of mijn pijp gaat. Ik lach tegen iedereen. De bedoeling is immers dat ik UIT ben. En als goeduiteten horecaman of -vrouw heeft u vast de volgende goede voornemens gemaakt, (wie de schoen past ...): Ik (bediening) probeer mijn klanten elke dag weer te zien als mijn persoonlijke gasten. Ik zeg "bedankt voor uw reservering en gezellig dat u komt". Ik kom niet meer om de vijf minuten zeuren of 'alles' naar wens is. Want 'alles' is wel heel veel en meestal is het met iemands gezondheid of de hoogte van zijn bankrekening helemaal niet naar wens. Ik probeer echte interesse te tonen en gebruik geen stompzinnige cliche's meer als "Heeft het gesmaakt". Ik ga bijvoorbeeld vragen: "En, was het eten lekker?", of nog beter "Was het eten volgens uw verwachting?" Ik (bediening) zeg nooit meer "ja, ik kom", ten eerste omdat ik toch nooit kom en ten tweede omdat mensen daar misschien een dubbele betekenis aan hechten. Ik ga bijvoorbeeld zeggen: "ben zo gauw mogelijk bij u", of "als ik deze bestelling heb weggebracht bent u de eerste die ik bedien". Ik (kok) zal alle gerechten op de kaart ook eens zelf gaan proeven. Ik (kok) stop met groenten uit diepvries en uit blik. Vanaf vandaag zet ik mijn gasten in Nederland groenteland alleen nog maar verse groenten voor. Ik (kok) koop een goed boek met mooie foto's waaruit ik kan leren hoe je gerechten smakelijk kunt versieren - zónder gehalveerd kerstomaatje, trosje aalbessen en schijfje sinaasappel. Ik (kok) gebruik geen goedkope pakjes meer, maar trek voortaan mijn eigen bouillon en stamp puree van zelfgekookte aardappelen. Ik (restaurateur) zal mijn kaart voortaan eerst laten nalezen door een culinair journalist, zodat er geen ergerlijke taalfouten meer in voorkomen. Waarschijnlijk kan ik hem betalen met een gratis maaltijd, dan hoeft het ook niet zoveel te kosten. Ik (restaurateur) zal niet meer 'leuk' doen op de kaart. Dus niet meer 'Silence of the Hambs' voor salade met lamsham, of 'Kloek kloek' voor kalkoenfilet, of 'Wolf in schaapskleren' voor gestoomde zeewolf, of omschrijvingen als 'vrolijk duet van gerookte meerval en gemarineerde Noorse garnalen'. Voortaan krijgt elke gast als hij wijn bestelt, gratis en zonder te vragen meteen een karafje kraanwater geserveerd. Service van het huis, dat spreekt. Ik glimlach tegen alle gasten. De bedoeling is immers dat zij UIT zijn en ook nog tevreden hun rekening en dus mijn salaris betalen. Eens kijken hoe al die mooie voornemens dit jaar uitpakken. Zal het dan eindelijk lukken? |
|
|
|
| Eerdere columns | ||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
| Recept v/d maand | ||
|
| Boek v/d maand | ||
|
