 home Global Poll voor het meten van meningen  |
 Columns eerdere columns Guido Nijssen en Hans van Swoll schrijven voor Goed Uit Eten maandelijks een column. Hans van Swoll is werkzaam als restaurant recensent voor Wegener dagbladen Gelderland/ Overijssel |
KeurkelnerHans van Swoll |
| Goed nieuws goeduiteten-vrienden. Heel goed nieuws. Na al mijn gezeur over de gemiddeld ondermatige kwaliteit van bedienpersonen verschijnt er nu licht aan de tafelrand. Op maandag 20 oktober is het D-day. Dan zal worden opgericht een nieuwe vereniging voor professionals in gastvrijheid. Het 'Gastvrijheidsgilde'. Zo, daar sta je even met je mond vol tanden van, daar heb je niet van terug, daar moet je zwaar op passen. Dit loffelijke initiatief wordt enthousiast gesteund door niemand minder dan mevrouw Thérèse Boer, de supergastvrouw in het al jaren Lekkerste restaurant van Nederland, Librije te Zwolle. Ze wordt dan ook meteen president. Nee niet gewoon voorzitter, snap dat dan, sufferd. Nieuwsgierig zeker? Ik zal een tipje van de sluier proberen op te lichten met behulp van de tekst van het persbericht dat op 6 juli verscheen. Wat lezen we hierin? 'Het Gastvrijheidsgilde is er voor diegenen die beroepsmatig service verlenen in de horeca, catering en recreatie. Het gaat om beroepen als receptionist, gastheer/-vrouw, ondernemer-gastheer/-vrouw, restaurant-, F&B- of frontofficemanager. Binnen twee jaar wil het Gilde uitgroeien tot de toonaangevende club voor gastvrijheidsverleners. Hoog in het vaandel van dit gilde staat het creëren van beleving bij gasten.' Nou goeduiteten-vrienden, blijer kunnen ze me echt niet maken. Ik kan nauwelijks wachten tot maandag 20 oktober wanneer ik me kan laten verwennen door zo'n gastvrije gildemijnheer of gildemevrouw. Nog iets minder dan zeventig nachtjes slapen en het is zover. Aan al mijn bedienproblemen komt een eind. Geen stugge kortaffe kelners meer; nooit meer rouwrandvingers aan mijn bord; nooit meer "ja mijnheer ik kom er aan", maar altijd "ik ben direct bij u om u te helpen?"; altijd mijn natte jas aannemen; nooit meer de toegezegde extra suiker bij mijn koffie vergeten en voortaan altijd perfecte uitleg over de kaart. En wat zegt Thérèse er zelf over? Ik citeer: "Een initiatief dat mij erg aanspreekt, omdat we de gastvrijheid in onze bedrijfstak en naar onze gasten toe veel beter en prominenter op de kaart moeten zetten. Horeca is meer dan lekker eten, drinken en goed slapen. Waar het uiteindelijk om gaat is, dat je je gasten een liefst onvergetelijke ervaring bezorgt, waardoor ze graag weer bij je terugkomen. Gastvrijheid is dé sleutel voor het creëren van een prettige beleving bij je gasten." Is ze niet om te zoenen? Het klinkt als muziek in mijn oren, waardoor ik nauwelijks mijn eigen oren durf te geloven. En meteen aansluitend: "Op dit gebied valt er beslist nog heel wat te verbeteren in Nederland." Geweldig. Hier hebben we op gewacht. Hoor je het ook eens van een ander. Ben ik kennelijk toch niet de enige die wat aan te merken had op de gemiddelde bedienpersoon. Maar vanaf 20 oktober worden we bevrijd, dan begint de victorie. En Thérèse lijkt niet meer te stoppen. Ze gaat verder met: "Een tweede reden waarom ik blij ben met dit nieuwe gilde is dat het een brede vereniging is en zich niet alleen beperkt tot vakmensen in topbedrijven. Het Gastvrijheidsgilde wil juist de club zijn voor iedereen die zich met gastvrijheid bezighoudt: ondernemers, managers, medewerkers die 'aan de voorkant' van het café, het hotel, het restaurant, het vakantiepark werken. Dus geen elitair gedoe met ballotage en zo, maar een brede beweging met als doel de gastvrijheid meer voor het voetlicht te krijgen en de status van de servicefuncties omhoog te krikken". Ho even, stop, wat staat er in die laatste zin? Vind ik dat leuk? Komt hier de aap uit de mouw? Want gaat het nou om het idealistische streven de dienstverlening aan ons klanten, pardon gasten, te verbeteren, of gaat het om het opkrikken van de status van bedienpersonen? Staan we toch weer voor eigen parochie te preken, zo van 'wij bedienpersonen werken zo hard en verdienen een betere status. Uiteraard graag tegen een met deze status overeenkomstig honorarium'. Wordt het de status van bedienpersonen die mijlenver verheven is boven die van betalende klanten? Dus langs een omweg toch weer Meestergastheren en -gastvrouwen? Zo van 'ziet u wel aan mijn speldje dat ik een erkend gildegastheer ben, dus wilt u svp geen aanmerkingen op mijn bediening maken, want ik weet hoe u zich moet gedragen en u als gast niet. Graag betalen aan de kassa, want daar ben ik niet voor.' Zo-even was ik nog blij, maar het wordt mij nu al bang te moede. Zeker als ik lees wat de heer Ferdie Olde Bijvank, medeoprichter van het Gastvrijheidsgilde en beoogt secretaris zegt: "Naar schatting zo'n 50.000 mensen in de horeca zijn beroepsmatig bezig met het verlenen van gastvrijheid. De belangen van deze grote groep vakmensen worden niet voldoende breed behartigd. Men zoekt erkenning, status, goede vakactiviteiten, invloed op het onderwijs, wedstrijden. En dat is precies wat dit gilde wil en kan bieden." De horeca is waarschijnlijk de bedrijfstak met de meeste clubs, organisaties en subgroepen en na de reclame de bedrijfstak die zichzelf graag in het zonnetje zet met het uitdelen en toekennen van de meest bizarre prijzen en eervolle vermeldingen. Ik ben voor een nieuw op te richten Gastvrijheidsgilde, onder twee voorwaarden. Eén: dat alle gildeleden straks een verklaring tekenen waarin ze beloven dat ze hun gasten altijd op zijn wenken zullen bedienen, en hun gasten altijd gelijk hebben. Twee: dat er een onafhankelijk klachtenbureau komt waar een gast zijn grief kan deponeren en bij gelijkkrijgen zal het betreffende gildelid uit het gilde worden gezet. Niettemin, hoe was het ook alweer? Waren gilden niet al in de Middeleeuwen uitgestorven? |
|
|
|
| Eerdere columns | ||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
| Recept v/d maand | ||
|
| Boek v/d maand | ||
|
