Columns

eerdere columns


Guido Nijssen en Hans van Swoll schrijven voor Goed Uit Eten maandelijks een column.

Hans van Swoll is werkzaam als restaurant recensent voor Wegener dagbladen Gelderland/ Overijssel

Niet te voorzien

Hans van Swoll

  In de zomer van 1951 ging boekhouder Kemmon Wilson met vrouw en kinderen op hotelvakantie. Op hun autotocht kwamen ze hotels tegen waar je alleen kon slapen en verder basta. De kinderen konden uitsluitend op een aparte kamer, tegen extra betaling. Meestal was er geen restaurant bij en was het hotel ook verder volstrekt ongeschikt om er je vakantie te vieren. Geen zwembad bijvoorbeeld. "Dit moet anders kunnen", dacht hij. Op 1 augustus 1952 opende hij zijn eerste vakantiehotel in Memphis, Tennessee. Met gratis zwembad en kindvriendelijke voorzieningen; met gratis overnachting voor kinderen indien bij hun ouders op de kamer en met gratis maaltijd voor de allerkleinsten. De naam van dit hotel? Holiday Inn. En we weten allemaal wat er daarna gebeurde. Momenteel is het de hotelgroep die op zes continenten elk jaar de meeste overnachtingen heeft van allemaal.

Al jaren wordt er gekakeld over de afstand tussen 'politiek' en ' burgerij'. Het bovenstaande verhaal over Kemmon Wilson illustreert dat 'afstand' van elke bedrijfstak is en van alle tijden. Overal waar een regentenmentaliteit heerst, met bevoogding en betweterigheid, ontstaat 'afstand'. Luther, de grondlegger van de hervorming, keerde zich af van de Rooms-katholieke Kerk, vanwege haar betweterigheid. En, ondanks de gestage afkalving van het aantal volgelingen, heeft deze kennelijk nog niet veel geleerd: getuige de uitlatingen van haar huidige paus op het gebied van voorbehoedmiddelen en abortus.

Kan je hier nog enigszins begrip voor opbrengen, omdat kerkregenten hun overtuiging baseren op interpretaties van het geschrevene in de bijbel, voor politieke partijen en commerciële organisaties, geldt dit niet. Nergens in de sociaal-democratie bestaan er geschriften waarin staat dat je volgelingen tolpoortjes of een kilometerheffing door de onwillige strot moet duwen.
De Franse revolutie kon ontstaan omdat de heersende klasse zich niets gelegen liet liggen aan wensen van het gepeupel. Het Oost-Duitse regime werd volledig verrast door een volksopstand omdat ze de veranderende wensen van hun onderdrukte onderdanen niet in de smiezen hadden. Geuzenzender Veronica kon ontstaan, omdat iedereen de regentenmentaliteit van 'Hilversum' beu was. Tot voor kort was het voor afgestudeerde (dieren-, tand- en huis)artsen verboden zich vrij te vestigen. En voor makelaars. En voor taxiondernemers. Bevoogding en betutteling alom. Vadertje Staat weet immers wat goed voor ons is?

Establishment houdt niet van verandering, ze zijn eindelijk goedbetaald en 'on top of it' en dat willen ze graag zo houden. Voor vernieuwing moet je dus nooit in de top van een organisatie zijn. Daar zitten per definitie de 'reactionairen'. Niet georganiseerde individuen moeten dus op andere manieren van hun ongenoegen blijk geven. In het Nederlands hebben we daar een leuke uitdrukking voor 'stemmen met de voeten'. Zo hebben wij, bij politieke keuzes, al jarenlang gestemd met de voeten. We bleven voor bijna de helft weg. De gangbare mening was 'of je nu door de hond of door de kat gebeten wordt, maakt immers niet uit'. Grote organisaties - bedrijven én politieke partijen - die niet regelmatig de bezem door hun top halen, moeten niet zeuren als ze verrast worden door hen niet welgevallige ontwikkelingen in hun Umwelt.

Waarom heb ik het hierover? Omdat veranderingen nooit plotsklaps komen, maar geleidelijk. Niet voor niets zeggen we dat grote gebeurtenissen hun schaduw vooruit werpen. Het lijkt plotseling, omdat datgene wat zich jarenlang heeft opgehoopt, in één keer zichtbaar wordt, meestal door een aanleiding. Kemmon Wilson, was natuurlijk niet de enige die klaagde over de archaïsche opzet van hotels. Hij was slechts de woordvoerder en initiatiefnemer van wat we zo treffend noemen de 'zwijgende meerderheid'. Zo ook Luther. En Veronica. En Pim Fortuyn.

Als je succes (stemmen, omzet) wilt halen uit het vervullen van wensen van mensen, dan zul je op z'n minst op de hoogte hiervan moeten zijn (en blijven). Dat kan, door middel van continu onderzoek. In je eigen organisatie, in je bestaande markt, in je beoogde doelgroep. Ik kom al meer dan dertig jaar in honderden restaurants, behalve 'heeft het gesmaakt?', heeft nog niet één me gevraagd, wat ik vond van de entree; het interieur; de prijzen; de inrichting, de kaart; de ligging van het toilet; de ontvangst door de bediening; het uiterlijk van de nota of onder welke voorwaarden ik eventueel terug zou willen komen. Niets van dat al. Al die horecaondernemers doen maar wat. Ze gaan uitsluitend af op wat ze zien bij een collega, hun eigen mening en misschien op die van hun partner. Merkwaardig.

Niet raar opkijken dus goeduiteten restaurateur als u, net als de meubelwinkels, in uw stad wordt verrast door het succes van een Ikea-achtige formule.
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Recept v/d maand

Tajine d’agneau aux abricots et pruneaux
Tajine is een Marokkaanse stoofschotel en ontleent zijn naam aan de aardewerken schaal met puntige deksel waarin hij wordt bereid.

Boek v/d maand

Nobody does it better… Koken als een Française
Koken als een Française


 
Viewable With Any Browser